Oecumenische Basisgemeente Apeldoorn

Samenwerking

De Groene Hoed

Het begon allemaal zo.

Als in de vroege Middeleeuwen het dorp Apeldoorn ontstaat, wonen er vooral boeren. Zij komen naar deze streken omdat de grond er licht genoeg is om te bewerken en omdat er voldoende water is. Dat water komt van het Veluwe-massief en zoekt de laagte van de IJsselvallei.

Lichte grond, genoeg water; het trekt mensen aan. Die mensen moeten het met elkaar zien te rooien. Dat gaat niet vanzelf. Als aan het einde van de 16e eeuw de papierindustrie op gang komt, trekt er nog een ander slag mensen deze kant op: ambachtslieden.
In de kronieken van het vroege Apeldoorn lezen wij hoe de bewoners oplossingen vinden om de problemen van elke dag op te lossen. Precies daar vinden wij de eerste vermelding van ‘De Groene Hoed’. Wij schrijven het jaar 1754. Uit de verslagen van de nog prille overheid valt op te maken wat het probleem was en hoe de oplossing er uit zag.

Twee boeren, Jakob Klaaszoon en Hendrik Janszoon. Het zijn buren met kleine boerderijen en akkers, in de buurt waar later de wijk Zevenhuizen werd gebouwd. Als de kaarten betrouwbaar zijn.
Het conflict gaat om water. De een wil voor het vee een lage waterstand. De andere heeft voor zijn gewassen (het gewas wordt genoemd: gerst) juist belang bij een hogere waterstand. Als de een een sloot graaft, gooit de ander die in de nacht erna weer dicht. De kwestie dreigt uit de hand te lopen. Dan komt de zaak voor de schout, die verwijst naar ‘de groene hoed’.

Je moet de kronieken goed lezen om te ontdekken wat daarmee wordt bedoeld. Aanvankelijk is het een boom, een eik, die in de zomer een schaduwrijke plek biedt. De vorm van de boom doet denken aan een hoed.

Op die plaats onder die boom komen mensen bij elkaar om met elkaar te spreken, om hun geschillen uit te praten. Om te kijken hoe het verder moet met het land, de dieren, de oogst, de huizen.
Wie wil, komt er bij en praat mee. Vele stemmen en één ding staat vast: ze moeten er samen zien uit te komen. Eerder stoppen ze niet. Dat is waar-schijnlijk ook gebeurd in de zaak tussen de twee genoemde boeren. Maar de zaak komt niet meer terug in de kronieken en is dus waarschijnlijk opgelost.

Die oude eik stond eeuwenlang op de plaats waar nu de markt wordt gehouden, het hart van wat later de stad zou worden. In die ontwikkelingen sneuvelt de oude boom, maar niet het gebruik. Als symbool ervan komt er een echte ´groene hoed´, die in het midden wordt gelegd als er gepraat moet worden.
Begin 20e eeuw verdwijnt het ´proaten bij de groene hoed´. Bijna driehonderd jaar troffen mensen elkaar daar, zonder dat er bloed vloeide. Zij dachten na over waar het heen moest met de stad en het land. Het kwam altijd goed, onder de groene hoed.

Het is daarom passend dat de programmacommissie van de Regentessekerk, de Doopsgezinde Gemeente, de Evangelisch-Lutherse Gemeente en de Oecumenische Basisgemeente Apeldoorn deze naam koos voor het aanbod aan cursussen, lezingen en kringen. Zij komen opnieuw samen ‘onder de groene hoed’.

In het Activiteitenboekje van de Groene Hoed vindt u het overzicht van activiteiten die plaatsvinden in de Regentessekerk en de Doopsgezinde Kerk gedurende het seizoen 2019-2020.
De activiteiten zijn bedoeld als mogelijkheden voor zingeving, contact met samenleving en cultuur, ontmoeting en geloofstoerusting.
De bijeenkomsten zijn toegankelijk voor alle geïnteresseerden.

De Groene Hoed verzorgt en coördineert in samenwerking met anderen de programmering. Ondanks de poging tot volledigheid kunnen er in de loop van het jaar nog wijzigingen plaatsvinden door toevoeging of uitvallen van activiteiten.
De activiteiten vinden vrijwel allemaal plaats in de Regentessekerk of in de Doopsgezinde Kerk.